\section{Conclusie en dankbetuiging}
\label{conclusie}

De door ons gekozen minoropdracht hield het ontwerpen van een AM-radio in. Daarbij waren de eisen
dat de radio goede afstembaarheid, gevoeligheid, selectiviteit en versterking heeft
en een laag vermogensgebruik. We denken hier zeer redelijk in geslaagd te zijn.

Met de gebouwde radio kunnen we een aardige selectie zenders ontvangen op zowel de midden- als
de korte golf. Er zijn echter ook wel zenders die we niet kunnen ontvangen of te slecht zijn om
duidelijk te horen.

Het geheel gebruikt rond de 100~mA. Alhoewel de schakelingen zijn ontworpen voor
een voedingsspanning van 10V, werkt alles ook goed op 9V. 9V-batterijen kunnen gemiddeld 0,5~Ah
leveren. (Die van Duracell meer, richting 1~Ah.) Die batterijen zouden slechts een uur of 5 meegaan.
Dat is niet erg lang.

De afstembaarheid is zeer goed doordat we een functiegenerator van Agilent gebruiken als lokale
oscillator. Het gebruiken van de ontworpen Hartley-oscillator zou een veel slechtere afstembaarheid
tot gevolg hebben. Op de eerste plaats door het beperkte frequentiebereik en op de tweede plaats
door de manier van afstemmen. De stand van de varicap is niet lineair gerelateerd aan de frequentie. 
Bovendien zit er dan een frequentiebereik van 1~MHz met kanalen van 9~kHz verspreid over een enkele 
draai van de varicap. In ouderwetse radio's is zoiets voorzien van een overbrenging, zodat de 
knop veel vaker rond moet om het hele frequentiebereik te doorlopen. Een ander praktisch punt is 
dat het plaatsen van een metalen schroevendraaier in de varicap de oscillator iets ontregelt. Zo wordt
afstemmen een proces van trial en error. Dit alles heeft tot gevolg dat het afstemmen zeer onhandig zou zijn.

Een belangrijk punt voor de selectiveit is de scherpte van het IF-filter. Het gebruikte filter heeft
een bandbreedte van 9~kHz en komt daarmee prima overeen met de bandbreedte van een AM-zender.
De transitiebanden van het filter zijn echter niet heel steil, zodat hele sterke zenders soms lichtelijk 
over meerdere kanalen te horen zijn. De demping in de sperband van het IF-filter is ver van de IF-frequentie
tientallen dB's, maar in de buurt van de IF-frequentie wordt dat al snel minder. 

Wat de selectiviteit van onze radio ook verslechtert is het feit dat we geen maatregelen nemen tegen het
onderdrukken van spiegelfrequenties. Als op de spiegelfrequentie een andere zender aanwezig is,
zullen beide door elkaar te horen zijn. Is er op die frequentie sterke ruis, dan is die ruis door
de bedoelde zender heen te horen. Dit is bijvoorbeeld bij Radio 747 en Radio 10 gold behoorlijk vervelend.
Alle zenders zijn dus op twee oscillatorfrequenties te horen en de gebruiker moet de beste eruit kiezen
(daar waar de spiegelfrequentie het ''schoonst'' is).

Het ontwerp is niet optimaal. Er is op verschillende punten ruimte voor verbetering. Zoals
genoemd zouden er maatregelen tegen de spiegelfrequenties genomen moeten worden. Verder is AGC
(Automatic Gain Control) niet ge\"implementeerd. Als de antenne beweegt, is dit te horen in de
sterkte van het uitgangssignaal. Verder is er een vrij grote dynamiek in de sterkte van zenders
waar je geen grip op hebt. De afstand tot de zendmast, de weersomstandigheden en het tijdstip van de
dag zijn ondere andere van invloed. AGC zou de sterkte van het uitgangssignaal constant houden.

Elk onderdeel op zich kent betere ontwerpen.
Uit onze mixer komen zowel de som- als de verschilfrequentie van beide
ingangen. Er zijn mixers waarbij slechts een van beide op de uitgang komt. Dit worden image
rejection mixers genoemd. Er zijn scherpere IF-filters mogelijk, bijvoorbeeld door kristallen te
gebruiken. De detector die we hebben gebruikt als demodulator geeft verstoring van het
signaal en gebruikt enkel de positieve signaalhelft. Een demodulator die beide gebruikt zou het
mogelijk maken zwakkere zenders nog goed te ontvangen.

De schakelingen die we hebben ontworpen bevatten vrij veel versterkertrappen die niet direct een
functie hebben, maar dienen als filter. Een transistortrap werkt mooi als ontkoppeling van delen
en kan oscillaties en andere ongewenste effecten voorkomen. Er zouden verschillende
transistortrappen weggelaten kunnen worden. Dit zou ook het stroomgebruik wat lager maken.

Al met al zijn we zelf zeker tevreden met het behaalde resultaat. Het mag misschien geen hifi-radio
zijn, maar het werkt zeer aardig. We hebben ontwerpen gekozen die voldoende goed zijn om
een functionele radio te maken en haalbaar zijn binnen het project. Het moment waarop we
zenders door onze radio konden horen was erg leuk.

Het project is erg leerzaam geweest. We hebben stof van de vakken uit de minor
(netwerkanalyse, elektronische basisschakelingen en elektronische functies) gebruikt, maar
hebben ook nieuwe stof bij moeten leren. Wat je uit de theorie niet leert zijn allerhande
praktische problemen. Je kunt een perfect filter ontwerpen met de stof uit netwerkanalyse,
maar meestal wordt de bandbreedte niet gehaald door de beperkte Q-factor van realistische
onderdelen. Bij het maken van verschillende onderdelen traden oscillaties op, wat in een simulatie
niet gebeurt. En, hoe kan het ook anders, onze oscillator wilde aanvankelijk alleen versterken.
Door een compleet product te ontwerpen en bouwen hebben we eens ervaren wat dat inhoudt en 
geleerd dat het vaak haast meer een kunst is dan een wetenschap. Ook hebben we geleerd dat
zelfs een oud principe als een AM-radio nog helemaal niet zo eenvoudig is.

We zouden Anne-Johan Annema en Paulo Lookman graag hartelijk willen bedanken voor hun hulp
tijdens het project. Van Anne-Johan hebben we verschillende nuttige tips gekregen die hebben
geleid tot de ontwerpen zoals we die uiteindelijk hebben gemaakt. Paulo is regelmatig komen
kijken hoe het project vorderde en heeft ons eveneens vaak praktische tips gegeven.
